Systeemweddenschap
Een systeemweddenschap is een weddenschap waarbij je minstens drie selecties kiest en de bookmaker daar automatisch alle combinaties van een gekozen grootte van maakt, zodat je ook uitbetaald krijgt als niet elke voorspelling klopt. Bij een gewone combiweddenschap is één fout genoeg om alles te verliezen. Het systeem verdeelt dat risico over meerdere kleinere combi’s, maar je betaalt voor elke combinatie apart. Dat laatste vergeten spelers het vaakst.
Hoe een systeemweddenschap wordt berekend
De naam van een systeem zegt hoeveel selecties er in elke combinatie zitten en uit hoeveel selecties de bookmaker kiest. Een systeem 2/3 betekent: alle combinaties van twee uit drie wedstrijden, dus drie doubles. Bij 3/4 krijg je vier trebles, bij 2/4 zes doubles.
Het aantal combinaties volgt uit de binomiaalcoëfficiënt: C(n,k) = n! / (k! × (n – k)!), met n het aantal selecties en k het aantal per combinatie. Met zes wedstrijden levert dat 15 doubles of 20 trebles op.
Elke combinatie is een losse combi: de odds van de selecties erin worden met elkaar vermenigvuldigd, en de uitbetalingen van alle winnende combinaties worden opgeteld.
Hoe de inzet werkt, verschilt per bookmaker. Bij de ene aanbieder vul je een bedrag per combinatie in, zodat 1 euro op zes doubles je 6 euro kost; bij de andere vul je een totaalbedrag in dat over de combinaties wordt verdeeld. Op het wedbriefje staat welke van de twee geldt, en dat lees je voordat je bevestigt, niet erna.
Rekenvoorbeeld: een systeem 2/3 doorgerekend
Neem drie thuisoverwinningen met odds van 1,50, 1,80 en 2,00 in een systeem 2/3, met 5 euro per combinatie. Je zet dus 15 euro in, verdeeld over drie doubles met odds van 2,70, 3,00 en 3,60.
Winnen alle drie, dan krijg je 5 × (2,70 + 3,00 + 3,60) = 46,50 euro terug. Gaat de selectie van 1,50 mis, dan blijft alleen de double van 3,60 over: 18 euro, dus 3 euro winst ondanks een foute voorspelling.
Gaat juist de selectie van 2,00 onderuit, dan levert de double van 2,70 maar 13,50 euro op en sta je 1,50 euro in de min. Mist de 1,80, dan speel je met 15 euro precies quitte.
Het vangnet bestaat dus, maar het is dun.
Wat het systeem niet doet, is de marge van de bookmaker wegnemen. Stel dat elke markt een marge heeft waardoor de kansen samen op 105 procent uitkomen; dan betaalt een double ongeveer 1 / 1,05², ofwel zo’n 91 procent van de eerlijke odds, en een treble rond 86 procent. Meer selecties per combinatie betekent dat de marge vaker wordt vermenigvuldigd, en meer combinaties betekent dat je die marge vaker betaalt. Op lange termijn maakt een systeem je verwachte rendement dus niet beter dan dat van de losse selecties; het verandert alleen hoe vaak en hoeveel je wint.
Systeem, combi en Trixie: de verschillen
De systeemweddenschap wordt het vaakst verward met de gewone combiweddenschap, ook wel accumulator of meervoudige weddenschap genoemd. Bij een combi zijn alle selecties één ticket en moet alles kloppen; een systeem is een bundel van meerdere combi’s op dezelfde selecties.
Daarnaast bestaan er volledige systemen met Engelse namen die alle combinatiegroottes tegelijk spelen. Een Trixie bestaat uit drie doubles plus één treble, samen vier inzetten; een Yankee op vier selecties telt zes doubles, vier trebles en één fourfold, dus elf inzetten. Varianten zoals Patent of Lucky 15 voegen daar ook de enkelvoudige weddenschappen aan toe. Welke van deze namen een bookmaker aanbiedt, wisselt per aanbieder.
Tot slot is een systeemweddenschap geen systeem in de zin van een winstrecept.
Wie leest dat je ‘risico spreidt’, hoort al snel dat je minder kunt verliezen. Je verliest per foute selectie inderdaad minder dan bij een combi, maar je betaalt meer inzet en de verwachte uitkomst blijft negatief zolang de marge erin zit. Bij een void of uitgestelde wedstrijd rekenen bookmakers meestal met odds van 1,00 voor die selectie, al bepalen de eigen voorwaarden hoe dat precies gaat.
