Bepalen of je kansspelbelasting moet betalen

Kansspelbelasting is volgens de Belastingdienst een belasting die deelnemers aan kansspelen over hun gewonnen prijzen verschuldigd zijn, terwijl organisatoren daarnaast belasting betalen over het voordeel dat zij zelf met het spel behalen. Wie de belasting verschuldigd is, is daarmee nog niet dezelfde partij als wie haar afdraagt, en precies dat onderscheid bepaalt of een speler iets moet doen.

Bij een online casino met een vergunning van de Kansspelautoriteit hoeft de speler geen aangifte te doen en geen kansspelbelasting te betalen. Dat staat zo op de pagina van de Belastingdienst over gewonnen prijzen, die we voor deze gids hebben nagelezen. De aanbieder rekent zelf af met de fiscus, zodat het bedrag dat op het spelersaccount verschijnt het eindbedrag is.

Voor een Nederlands kansspel met fysiek contact, zoals een speelhal of een bingo waarvan de leiding in Nederland is gevestigd, geldt iets vergelijkbaars: de organisator doet aangifte en betaalt de belasting namens de winnaar.

Anders ligt het bij een online aanbieder zonder vergunning van de Kansspelautoriteit. Daar ligt de aangifteplicht bij de speler zelf, en een buitenlandse vergunning verandert daar niets aan. Een casino dat onder toezicht staat van een toezichthouder in een ander land, is voor de Belastingdienst gewoon een aanbieder zonder Nederlandse vergunning. Dat is ook de reden dat wij een buitenlandse vergunning nooit als gelijkwaardig aan een Ksa-vergunning behandelen: de Wet kansspelen op afstand geeft Nederlandse spelers hun rechten en hun klachtroute via de Kansspelautoriteit, en die route bestaat bij een buitenlandse toezichthouder niet.

Het tarief dat de Belastingdienst vanaf 1 januari 2026 hanteert, is 37,80%.

Bij een online kansspel zonder Nederlandse vergunning beoordeelt de Belastingdienst niet elke opname afzonderlijk. Hij schrijft voor dat je aangifte doet wanneer je in een kalendermaand meer hebt gewonnen dan je hebt ingezet, met als voorbeeld een inzet van 100 euro en een winst die daarboven uitkomt.

Een rekenvoorbeeld

Stel dat een speler in een maand in totaal 300 euro inzet en in dezelfde maand 800 euro aan prijzen ontvangt. Het resultaat is dan 500 euro, en over dat bedrag rekent hij tegen 37,80% een belasting uit van 189 euro. Een verlies in februari mag niet worden verrekend met een winst in maart, omdat elke maand op zichzelf staat.

De drempel van 449 euro speelt in deze situatie geen rol.

Die grens is bedoeld voor andere kansspelen, zoals loterijen en fysieke kansspelen, en verwarring daarover is in de praktijk de meest voorkomende fout. Wie bij een casino zonder Ksa-vergunning een positief maandresultaat van 120 euro haalt, valt dus wel onder de aangifteplicht, terwijl een loterijprijs van hetzelfde bedrag belastingvrij zou zijn. Over de termijn waarbinnen de aangifte binnen moet zijn, verwijzen we naar de toelichting bij het formulier van de Belastingdienst; die termijn hebben we in onze bronnen niet afzonderlijk bevestigd.

Wie geen of te laat aangifte doet, loopt het risico dat de Belastingdienst de belasting alsnog naheft, en daarbij kan een boete volgen.

Fiscaal is het verschil tussen beide routes groter dan veel spelers denken. Hieronder zetten we de twee situaties naast elkaar op de punten die de Belastingdienst en de Wet kansspelen op afstand bepalen.

Kansspelbelasting gaat over meer dan geld. Het aangifteformulier van de Belastingdienst vermeldt uitdrukkelijk dat ook prijzen in natura moeten worden aangegeven, zodat een gewonnen auto of reis bij een buitenlandse aanbieder net zo goed onder de regels valt als een bedrag op de rekening.

Bij een Nederlandse organisator ligt de rekensom anders wanneer een prijs belastingvrij wordt uitgekeerd. De organisator betaalt dan de belasting, en de Belastingdienst gaat uit van een gebruteerde prijs, waardoor de verschuldigde belasting neerkomt op ongeveer 61% van de nettoprijs. Voor de speler verandert er niets, maar het verklaart waarom sommige loterijen prijzen net boven de drempel liever vermijden.

Wat je bewaart

Wie bij een aanbieder zonder Ksa-vergunning speelt, heeft per maand een overzicht nodig van stortingen, inzetten en uitbetalingen. Transactiegeschiedenissen worden niet altijd onbeperkt bewaard, en een aanbieder die niet onder Nederlands toezicht valt, is ook niet verplicht ze op verzoek van een Nederlandse speler aan te leveren. Een eigen export of schermafdruk aan het eind van elke maand voorkomt dat een aangifte later op schattingen moet rusten.

Buitenlandse casino’s geven winsten doorgaans niet zelf door aan de Belastingdienst, maar betalingen via Nederlandse banken zijn voor de fiscus wel zichtbaar.

Wie twijfelt over een specifieke situatie, legt die het best rechtstreeks voor aan de Belastingdienst.