Wet op de kansspelbelasting uitgelegd
De Wet op de kansspelbelasting is de Nederlandse belastingwet van 14 september 1961 die bepaalt wie belasting betaalt over kansspelen, over welk bedrag en tegen welk tarief. Bij een aanbieder met een vergunning van de Kansspelautoriteit draagt de aanbieder die belasting af over zijn brutospelresultaat, zodat de speler er op zijn uitbetaling niets van terugziet. Wie wint bij een online aanbieder zonder die vergunning, of bij een loterij in het buitenland, valt onder een ander regime van dezelfde wet en moet zelf aangifte doen bij de Belastingdienst.
Wie de kansspelbelasting betaalt en waarover
Artikel 1 van de wet somt de belastingplichtigen op, en de indeling in dat artikel bepaalt alles wat volgt. De onderdelen a tot en met f gaan over aanbieders, waaronder in onderdeel d de houder van een vergunning voor kansspelen op afstand op grond van artikel 31a van de Wet op de kansspelen.
Voor die aanbieders is de grondslag volgens artikel 3, eerste lid, onderdeel a, het verschil tussen de ontvangen inzetten en de uitgekeerde prijzen in een tijdvak. Dat verschil heet het brutospelresultaat, en de aanbieder doet daarvan zelf aangifte op grond van artikel 5a.
De onderdelen g, h en i richten zich daarentegen op de winnaar zelf.
Onderdeel g geldt voor prijzen van binnenlandse kansspelen zoals loterijen, onderdeel h voor in Nederland wonende winnaars van buitenlandse kansspelen. Bij die twee is de prijs zelf de grondslag, en artikel 4 stelt een prijs van niet meer dan € 449 vrij; ligt de prijs daarboven, dan wordt de hele prijs belast en niet alleen het deel boven de drempel. Onderdeel i betreft winnaars bij kansspelen op afstand zonder Nederlandse vergunning, en daar bestaat die drempel niet. Volgens artikel 3, eerste lid, onderdeel c, telt het positieve verschil tussen gewonnen prijzen en gedane inzetten binnen één kalendermaand. Artikel 1, onderdeel h, sluit offline casinospelen bij een organisator in de EU of de EER uit, maar die uitzondering geldt uitdrukkelijk niet voor kansspelen op afstand.
Kansspelbelasting tegenover de kansspelheffing
De term die het vaakst met kansspelbelasting wordt verward, is de kansspelheffing van de Kansspelautoriteit. Online rekenen beide met het brutospelresultaat, maar ze rusten op verschillende wetten en worden door verschillende instanties geïnd.
Kansspelbelasting | Kansspelheffing |
|---|---|
| Geregeld in de Wet op de kansspelbelasting | Geregeld in de Wet op de kansspelen |
| Geïnd door de Belastingdienst | Geïnd door de Kansspelautoriteit |
| Tarief staat in artikel 5 van de wet | Hoogte bepaald door de minister voor Rechtsbescherming |
| Kan via eigen aangifte bij de speler liggen | Wordt alleen door aanbieders betaald |
| Online: brutospelresultaat per tijdvak | Online: jaarlijks, naar brutospelresultaat |
Tarief en berekening in rekenvoorbeelden
Artikel 5, eerste lid, noemt één tarief voor alle regimes, en dat tarief is in stappen verhoogd: 30,5 procent in 2024, 34,2 procent vanaf 1 januari 2025 en 37,8 procent vanaf 1 januari 2026. Het percentage is gelijk voor aanbieders en voor spelers die zelf aangifte doen.
Doorgerekende situaties
Een binnenlandse loterijprijs van € 500 ligt boven de drempel van artikel 4, dus is 37,8 procent van de volle € 500 verschuldigd. Dat is € 189, en de winnaar houdt € 311 over. Een prijs van precies € 449 blijft daarentegen volledig onbelast.
Bij een online aanbieder zonder vergunning van de Kansspelautoriteit telt het maandsaldo, niet de afzonderlijke uitbetaling. Wie in een kalendermaand € 300 inzet en € 800 aan prijzen ontvangt, heeft een positief verschil van € 500 en is daarover € 189 verschuldigd, op de laatste dag van die maand volgens artikel 8a.
Neemt een binnenlandse organisator de belasting voor zijn rekening, dan schrijft artikel 5, tweede lid, een ophoging van de prijs met de factor 100/62,2 voor. Een netto uitgekeerde prijs van € 1.000 wordt dan behandeld als € 1.607,72, waarover de organisator € 607,72 afdraagt.
De winnaar ontvangt in dat geval precies het aangekondigde bedrag.
Waar de speler de wet in de praktijk tegenkomt
Bij een aanbieder met een vergunning van de Kansspelautoriteit merkt de speler weinig van de wet, omdat de belasting via het brutospelresultaat bij de aanbieder ligt. De Belastingdienst bevestigt dat winnaars daar geen aangifte doen en geen kansspelbelasting betalen.
Anders ligt het bij een site die alleen een vergunning van een buitenlandse toezichthouder heeft. Voor de Nederlandse wet is dat een kansspel op afstand zonder Nederlandse vergunning, zodat de speler zelf aangifte moet doen zodra hij in een kalendermaand meer won dan hij inzette. De Belastingdienst heeft daarvoor een apart aangifteformulier, dat ook prijzen in natura omvat. Een buitenlandse vergunning beschermt hier dus niet even goed: de belastingplicht verschuift naar de speler, en die aanbieder valt evenmin onder de vergunningvoorwaarden van de Kansspelautoriteit.
Voor buitenlandse loterijen maakt het volgens de Belastingdienst niet uit of de deelname online of offline was, want boven € 449 volgt eigen aangifte over de hele prijs.
Wat we op deze pagina bewust niet doen, is een aangekondigde wijziging als vaststaand presenteren. Wetten.nl vermeldt bij deze wet wijzigingen zonder datum van inwerkingtreding, en zolang die niet in werking zijn getreden, geldt de tekst zoals hierboven beschreven.
