Douzaine bij roulette
Een douzaine is bij roulette een buiteninzet op één van drie vaste blokken van twaalf getallen: 1-12, 13-24 of 25-36, uitbetaald tegen 2:1. Op een Franse tafel heten die blokken première, moyenne en dernière douzaine, vaak afgekort als 12P, 12M en 12D. De nul hoort bij geen enkel blok, en precies daar zit het huisvoordeel. Met een kans van 12 op 37 op een Europees wiel win je ongeveer één keer op de drie, maar de uitbetaling rekent net te krap om dat recht te trekken.
Hoe de douzaine rekent
Op een Europees of Frans wiel zitten 37 vakjes: 1 tot en met 36 plus één nul. Je douzaine dekt er twaalf van, dus je winkans is 12/37, oftewel 32,43%. Op een Amerikaans wiel met een extra dubbele nul wordt dat 12/38, ongeveer 31,58%.
Wint je inzet, dan krijg je twee keer je inzet als winst plus je inzet terug. Wie dat als decimale odds wil lezen, ziet een quotering van 3,00, terwijl de eerlijke odds bij 37 vakjes op 3,08 zouden liggen.
Een doorgerekend voorbeeld
Stel dat je €10 op de moyenne douzaine zet en de bal valt op 19. Je ontvangt €30 terug: €20 winst en je eigen €10. Valt de bal op 25 of op de nul, dan is die €10 weg.
Over één draai gemeten is de verwachte opbrengst 12/37 × €30 = €9,73 per ingezette €10, een verlies van gemiddeld 27 cent, wat overeenkomt met een huisvoordeel van 2,70% op een Europees wiel. Op een Amerikaans wiel loopt dat op tot 5,26%, omdat de tweede nul de kans verlaagt zonder dat de uitbetaling meebeweegt. Zet je honderd keer €10 in, dan is €27 verlies de lange-termijnverwachting, en die verwachting verandert niet doordat je tussendoor van blok wisselt.
Spelregels kunnen per tafel verschillen, dus de uitbetaling in het spelinformatiescherm is wat telt.
Douzaine tegenover kolominzet
Een douzaine wordt het vaakst verward met de kolominzet, die ook twaalf getallen dekt en ook 2:1 betaalt. Het verschil zit in de indeling op het speelveld, niet in de rekensom.
Douzaine | Kolom |
|---|---|
| Twaalf opeenvolgende getallen, zoals 13-24 | Twaalf getallen in een verticale rij, zoals 1, 4, 7 tot 34 |
| Uitbetaling 2:1 | Uitbetaling 2:1 |
| Winkans 32,43% op een Europees wiel | Winkans 32,43% op een Europees wiel |
| Verliest bij nul, huisvoordeel 2,70% | Verliest bij nul, huisvoordeel 2,70% |
Waar je de douzaine aan tafel vindt
Op een Engelstalige tafel staan de vakken als 1st 12, 2nd 12 en 3rd 12 onder of naast het getallenveld. Een Franse tafel zet ze aan beide zijkanten, met de codes P12, M12 en D12.
In live casino en bij digitale roulette werkt het hetzelfde: één tik op het vak plaatst je fiche op alle twaalf getallen tegelijk.
Een punt dat vaak misgaat is la partage. Bij Franse roulette krijg je soms de helft van je inzet terug als de nul valt, maar die regel geldt doorgaans alleen voor inzetten tegen 1:1, zoals rood of even. Je douzaine verliest bij een nul gewoon volledig, ook aan een tafel die la partage op zijn bord heeft staan. Wie Franse roulette kiest omdat het huisvoordeel daar lager zou zijn, krijgt dat voordeel dus niet op dit soort inzetten. Wat ik als eerste nakijk, is welke inzetten een tafel precies onder la partage laat vallen.
Systemen rond twee douzaines
Een populair idee is om op twee douzaines tegelijk in te zetten, bijvoorbeeld €10 op 1-12 en €10 op 13-24. Je dekt dan 24 van de 37 vakjes, wat voelt als een winkans van bijna twee derde.
De rekensom is minder vriendelijk. Valt de bal in een van je blokken, dan krijg je €30 terug op €20 inzet, dus €10 winst. In de andere dertien gevallen ben je €20 kwijt. Gemiddeld levert dat per draai 24/37 × €30 = €19,46 op, en daarmee een verlies van 54 cent op €20 inzet: opnieuw 2,70%.
Hetzelfde geldt voor progressies waarbij je na verlies de inzet ophoogt, en voor het idee dat een douzaine die al een tijd niet viel nu ‘aan de beurt’ is. Het wiel heeft geen geheugen, en elke draai heeft dezelfde 12/37.
Een systeem verschuift hoe je verlies verdeeld is, niet hoe groot het is.
