White label in iGaming
Een white label is een kant-en-klaar casinoplatform van een leverancier dat een andere partij onder een eigen merknaam en eigen domein exploiteert. De leverancier levert de techniek: spelaanbod, betaalverwerking, spelersaccounts en de back office. Het merk zelf houdt zich vooral bezig met marketing en het werven van spelers. Internationaal draait zo’n merk vaak ook op de licentie van de leverancier. Voor jou als speler zegt het logo bovenaan daardoor weinig over wie juridisch verantwoordelijk is voor je saldo en je gegevens.
Zo is een white label opgebouwd
Bij een white label huurt een merk het complete platform en past het vooral de buitenkant aan: logo, kleuren, bonusaanbod en de teksten op de site. Spellen, kassa en accountbeheer blijven op de systemen van de leverancier draaien.
Het verschil met een turnkey-oplossing zit in de licentie. Bij turnkey gebruikt het merk vergelijkbare software, maar op een eigen vergunning, en houdt het meer zeggenschap over het product. Hoe ver een white label-leverancier gaat, wisselt per contract: sommige verhuren hun licentie mee, andere helpen het merk aan een eigen vergunning.
Een vaste standaard voor wat er in het pakket zit, bestaat niet.
De Nederlandse vergunning trekt de grens
De Kansspelautoriteit verleent maximaal één vergunning per aanvrager, en op die vergunning mag een aanbieder zoveel merken en domeinnamen exploiteren als hij wil. Per vergunning mag hij een speler wel maar één speelrekening aanbieden.
Dat raakt je direct: de limieten op je speelgedrag hangen aan die ene speelrekening, niet aan het merk waarop je inlogt.
Platformleverancier SoftSwiss schrijft dat de Nederlandse vergunning het model waarin een merk op andermans licentie draait niet toelaat. Elk merk dat hier legaal actief is, valt daarmee onder een eigen vergunninghouder, ook als het platform van een externe leverancier komt.
Zusterssites herken je aan de vergunninghouder
Wat ik als eerste nakijk, is welke rechtspersoon onderaan de site of in de “Algemene voorwaarden” als vergunninghouder staat. Die naam kun je controleren in de Kansspelwijzer op de site van de Ksa.
White label wordt vaak verward met een zusterssite, terwijl het om iets anders gaat.
White label beschrijft wie de techniek levert; de vergunninghouder bepaalt wie verantwoordelijk is en of twee merken je account delen. Een identieke lobby en hetzelfde “Mijn account”-menu zeggen daarom niets over je saldo. Draaien twee merken op hetzelfde platform maar onder verschillende vergunninghouders, dan heb je twee losse speelrekeningen met elk hun eigen limieten.
