Leeftijdsverificatie bij online casino's

Artikel 31k, tweede lid, van de Wet op de kansspelen bepaalt dat een vergunninghouder iemand pas als speler inschrijft nadat de identiteit van die persoon is vastgesteld en vaststaat dat hij 18 jaar of ouder is. In hetzelfde lid staat dat die persoon niet in Cruks, het register uit artikel 33h, mag zijn opgenomen, zodat leeftijd en uitsluiting op één moment worden getoetst.

Het Besluit kansspelen op afstand legt daarbovenop een norm voor de methode vast: de verificatie moet gebeuren met een methode die voldoende betrouwbaar is en waarmee de identiteit van de speler ondubbelzinnig komt vast te staan.

Welke methode dat precies moet zijn, schrijft de regelgeving niet voor.

De toelichting bij het Besluit, zoals die aan de Eerste Kamer werd voorgelegd, voegt toe dat de vergunninghouder de speler moet identificeren iedere keer dat die aan de vergunde kansspelen wil deelnemen. Leeftijdsverificatie is daarmee een vaststelling bij de inschrijving, gevolgd door identificatie bij elke latere deelname aan het spel.

De speler merkt de controle bij het aanmaken van een account, en de stappen die daar volgen verschillen per aanbieder, omdat de wet de uitkomst vastlegt en niet het middel. Sommige aanbieders vragen een identiteitsbewijs, andere gebruiken bestaande identificatiediensten, en DigiD is niet bij ieder casino verplicht.

Daarnaast koppelt de aanbieder het account aan een bankrekening, en juist op dat punt zocht de Ksa naar zwakke plekken.

In het onderzoek waarvan de uitkomst op 13 april 2026 werd gepubliceerd, keek de Ksa naar het registratieproces bij online aanbieders, met nadruk op de identiteitscontrole en de verificatie van bankrekeningen. Daarvoor vroeg de toezichthouder transactiegegevens bij banken op. De conclusie was dat minderjarigen bij legale aanbieders vrijwel niet kunnen gokken, al konden spelers in een zeer beperkt aantal gevallen de bankrekening van een ander gebruiken, vrijwel alleen bij exact dezelfde initialen. Waar minderjarigen de controle toch omzeilden, gebeurde dat volgens de Ksa vooral via accounts van volwassen familieleden en vrienden.

Een aanbieder zonder vergunning van de Ksa valt buiten dit toezicht, ook als hij elders een vergunning heeft, en volgens de Ksa hanteren illegale aanbieders vaak geen of lage standaarden voor leeftijdsverificatie. Een buitenlandse vergunning beschermt een Nederlandse speler hier dus niet op dezelfde manier.

Leeftijd blijft na de inschrijving meetellen, omdat de regels sinds 1 oktober 2024 onderscheid maken tussen jongvolwassenen tot 24 jaar en oudere spelers.

De bedragen komen uit de Regeling kansspelen op afstand en de Beleidsregel verantwoord spelen 2024 van de Ksa, zoals de Rijksoverheid ze op 1 oktober 2024 bekendmaakte.

Leeftijdsverificatie wordt vaak gelijkgesteld aan KYC, maar de twee hebben een andere grondslag en een ander doel. KYC is de bredere klantcontrole die een aanbieder onder meer op grond van de Wwft uitvoert, terwijl leeftijdsverificatie één vaste vraag uit de Wet op de kansspelen is die bij de inschrijving beantwoord moet zijn. Hoe dicht ze in de praktijk bij elkaar liggen, blijkt uit het voornemen van de Ksa om haar aanbevelingen over bankrekeningverificatie op te nemen in de leidraad Wwft.

Cruks is weer iets anders.

De Cruks-toets gaat na of iemand in het uitsluitingsregister staat, de leeftijdstoets of iemand überhaupt mag meedoen, en wie 18 is en in Cruks staat, komt er net zo min in als een minderjarige.

Ook de aangekondigde minimumleeftijd van 21 jaar wordt geregeld met de geldende grens verward. In een Kamerbrief van 14 februari 2025 kondigde staatssecretaris Struycken aan de leeftijd voor de meest risicovolle kansspelen naar 21 jaar te willen verhogen, maar de Volkskrant meldde later dat die verhoging er voorlopig niet komt. Zolang artikel 31k niet is gewijzigd, blijft 18 jaar de wettelijke grens bij Ksa-vergunninghouders. In België ligt de grens sinds een wetswijziging van 18 februari 2024 al op 21 jaar, met uitzondering van de spelen van de Nationale Loterij.