Sponsorverbod bij online kansspelen

Onder het verbod vallen sponsorovereenkomsten met sportclubs, teams, competities, sportevenementen en individuele sporters, en daarmee ook de zichtbare uitingen die zulke afspraken opleveren: logo’s op shirts, reclameborden langs het veld, banners en merchandise met de merknaam van de aanbieder. Volgens de toelichtingen rond de invoering moest merchandise met zo’n merk vanaf 1 juli 2025 uit de omloop worden gehaald.

Nieuwe contracten zijn al sinds 1 juli 2023 niet meer toegestaan, en bestaande contracten laten doorlopen mag sinds 1 juli 2025 evenmin.

Die tweede datum is het moment waarop het verbod volledig werd. Contracten die vóór 1 juli 2023 waren gesloten, kregen een overgangsperiode van twee jaar, omdat veel sponsordeals in de sport meerjarig zijn en clubs tijd nodig hadden om een vervanger te vinden. Die overgangsperiode is beëindigd, zodat er voor vergunninghouders geen sportsponsoring meer bestaat die nog onder oude afspraken valt. Een apart artikelnummer voor het verbod hebben wij in de geraadpleegde bronnen niet eenduidig teruggevonden, en daarom noemen wij er hier geen.

Toezicht en sancties

De Ksa houdt toezicht op naleving en heeft aangekondigd dat zij bij overtredingen waarschuwt, bestuurlijke boetes oplegt of andere sancties inzet. De toezichthouder heeft daarbij gezegd dat constructies om het verbod te omzeilen, zoals die eerder in België opdoken, niet worden geaccepteerd.

Het sponsorverbod is de laatste stap in een reeks beperkingen die sinds 2023 zijn ingegaan. Op 1 juli 2023 verviel ongerichte reclame voor online kansspelen op televisie, radio, in print en in de openbare ruimte, en vanaf dat moment mochten ook sporters, bekende Nederlanders en influencers niet meer worden ingezet om een aanbieder aan te prijzen.

Op 1 juli 2024 volgde het verbod op sponsoring van evenementen, programma’s en festivals buiten de sport. Sportsponsoring kreeg als enige categorie een langere aanloop, en sinds 1 juli 2025 is ook die gesloten.

Wat overblijft, is gerichte reclame binnen strikte voorwaarden, bijvoorbeeld richting mensen die zelf hebben aangegeven berichten te willen ontvangen.

Daar kan nog meer bij komen. In een Kamerbrief van 2025 kondigde de staatssecretaris aan reclame voor kansspelen op afstand te willen inrichten volgens het uitgangspunt ‘verboden, tenzij’, en ook marketingbedrijven en platforms rechtstreeks aanspreekbaar te maken. Dat is een voornemen en geen geldend recht; zolang daar geen wetswijziging uit volgt, gelden de huidige regels.

De meest gemaakte fout is denken dat het sponsorverbod gokreclame in de sport helemaal uitbant. Het verbod bindt alleen aanbieders met een Ksa-vergunning voor kansspelen op afstand; een buitenlandse partij zonder Nederlandse vergunning mag hier helemaal niets aanbieden of aanprijzen, maar dat volgt uit het algemene verbod op illegaal aanbod en niet uit het sponsorverbod zelf.

Een tweede misverstand gaat over bescherming. Een logo van een buitenlandse aanbieder op een shirt in een buitenlandse competitie zegt niets over wat een Nederlandse speler bij die aanbieder aan rechten heeft. Een vergunning van een andere toezichthouder beschermt hier niet even goed: Cruks, de verplichte speellimieten en de klachtenroute via de Ksa gelden alleen bij aanbieders met een Nederlandse vergunning.

Wat ik in reacties van lezers vaak zie, is dat het sponsorverbod wordt gelijkgesteld aan een reclameverbod voor affiliates.

Ook dat klopt niet. Voor affiliates gelden eigen regels, en de Ksa heeft websites die illegale online casino’s promoten aangepakt met lasten onder dwangsom, los van de vraag of er sprake was van sponsoring. Het sponsorverbod gaat over de relatie tussen vergunninghouder en sport; wie wil weten of een aanbieder legaal is, kijkt in het vergunningenregister van de Ksa en niet naar wie er op een shirt staat.