Bestuurlijke boete bij kansspelen
Een bestuurlijke boete is een geldstraf die de Kansspelautoriteit (Ksa) zelf oplegt aan een aanbieder die de Wet op de kansspelen overtreedt, zonder tussenkomst van een strafrechter. De grondslag staat in artikel 35a van die wet, en de boete treft zowel aanbieders zonder Ksa-vergunning als vergunninghouders die hun plichten verzaken. Voor spelers is het besluit vooral een signaal over de betrouwbaarheid van een aanbieder.
Hoe de Ksa de hoogte van een boete bepaalt
Artikel 35a, tweede lid, van de Wet op de kansspelen legt het maximum vast op het bedrag van de zesde categorie uit artikel 23, vierde lid, van het Wetboek van Strafrecht, of op 10% van de omzet in het voorafgaande boekjaar als dat hoger uitvalt.
Binnen die grens werkt de Ksa met haar Algemeen boetebeleid, dat elke wettelijke bepaling in een van vijf categorieën indeelt. De bandbreedte loopt van € 0 tot € 500 in categorie I tot € 0 tot € 4.000.000 in categorie V, met een basisbedrag van € 2.000.000 in die zwaarste categorie. Dat basisbedrag wordt daarna verhoogd of verlaagd, bijvoorbeeld bij herhaling of verwijtbaarheid.
Het maximum is dus geen gemiddelde.
Boete of last onder dwangsom: het verschil
Een bestuurlijke boete bestraft een overtreding die al heeft plaatsgevonden, terwijl een last onder dwangsom een aanbieder dwingt om een lopende overtreding te staken en alleen geld kost als dat uitblijft.
Spelers komen beide tegen in de openbare sanctiebesluiten van de Ksa. Zo kreeg Gammix Limited op 29 februari 2024 een boete van € 19.679.000 voor illegaal aanbod, nadat een eerdere dwangsom de overtreding niet had beëindigd. Ook vergunninghouders ontsnappen er niet aan: Optdeck Service Limited, het bedrijf achter Unibet, kreeg € 400.000 omdat spelers uit Cruks waren toegelaten. Een buitenlandse vergunning beschermt Nederlandse spelers bovendien niet tegen zulk aanbod, want alleen de Ksa-vergunning telt hier.
