Buitenlandse vergunning in Nederland
Een buitenlandse vergunning is een kansspelvergunning die een andere toezichthouder dan de Nederlandse Kansspelautoriteit (Ksa) heeft verleend, bijvoorbeeld in Malta of Curaçao, en die in Nederland geen recht geeft om online kansspelen aan te bieden. Online aanbieden mag hier alleen met een vergunning op grond van artikel 31a van de Wet op de kansspelen, de zogeheten Koa-vergunning. Een aanbieder die zich op Nederlandse spelers richt met uitsluitend een buitenlandse vergunning, valt voor de Ksa onder illegaal aanbod, hoe streng de buitenlandse toezichthouder ook is.
Wat een buitenlandse vergunning juridisch betekent
De Wet op de kansspelen werkt met een verbod en een uitzondering: online kansspelen aanbieden is verboden, behalve met een vergunning die de Ksa op grond van artikel 31a heeft verleend. Een vergunning uit een ander land telt voor die uitzondering niet mee, ook niet als het om een lidstaat van de Europese Unie gaat.
Dat is het punt waarop de term vaak verkeerd wordt gelezen.
Een Maltese of Curaçaose vergunning zegt iets over het toezicht dat in dat land wordt gehouden, met de regels, klachtenroutes en sancties van die toezichthouder. Ze zegt niets over wat in Nederland is toegestaan. Zodra een aanbieder zich op Nederlandse spelers richt, toetst de Ksa aan Nederlands recht, en volgens het handhavingsbeleid illegale online aanbieders, van toepassing sinds 1 november 2021, kan illegaal aanbod ook meewegen in de betrouwbaarheidstoets bij een latere vergunningaanvraag.
Waarom het verschil voor spelers telt
De bewering dat een buitenlandse vergunning hier even goed beschermt, klopt niet. De wettelijke plichten die Nederlandse spelers beschermen, gelden voor Koa-vergunninghouders en niet voor een aanbieder die alleen elders is vergund.
Cruks en speellimieten
Een Koa-vergunninghouder moet elke speler controleren in Cruks, het Centraal Register Uitsluiting Kansspelen, en moet speellimieten laten instellen. Een aanbieder met alleen een buitenlandse vergunning is niet op Cruks aangesloten, zodat een uitsluiting daar geen enkel effect heeft.
Bij een geschil staat bovendien geen Nederlandse klachtenroute open; de speler is aangewezen op de procedure van de buitenlandse toezichthouder, voor zover die er een publiceert.
Kansspelbelasting
Het tarief van de kansspelbelasting bedraagt sinds 1 januari 2026 37,8%, vastgelegd in artikel 5 van de Wet op de kansspelbelasting. Bij een Koa-vergunninghouder draagt de aanbieder die belasting af. Wie online speelt bij een aanbieder zonder Nederlandse vergunning, moet volgens de Belastingdienst zelf aangifte doen over de winst, en de vrijstelling van €449 die voor loterijen en offline kansspelen geldt, is daarbij niet van toepassing.
Waarmee de term vaak verward wordt
De meest gemaakte fout is dat ‘vergund’ wordt gelijkgesteld aan ‘legaal in Nederland’. Een site kan een geldige vergunning van de Malta Gaming Authority voeren en tegelijk voor de Ksa illegaal aanbod zijn, omdat beide oordelen over een ander rechtsgebied gaan.
Een tweede verwarring betreft groepen: een concern kan voor het ene merk een Koa-vergunning hebben en voor een ander merk alleen een buitenlandse vergunning. De vergunning hoort bij de vergunninghouder en het domein dat de Ksa heeft geregistreerd, niet bij het logo of de moedermaatschappij.
Wat wij als eerste controleren, is daarom het openbare vergunninghoudersregister van de Ksa, en niet het zegel onderaan een website.
Een zegel is in de praktijk eenvoudig over te nemen, terwijl het register laat zien welke rechtspersoon welke vergunning heeft en voor welke domeinen. Staat een aanbieder daar niet in, dan is de conclusie voor Nederland kort.
Geen Koa-vergunning, geen legaal aanbod.
